Na zdjęciu powyżej zobaczyć można sprzęt, jakim posługują się poławiający ryby nurkowie. Odłowy stanowią pierwsze z długiego łańcucha zadań koniecznych, aby ryby dotarły w końcu do zamorskich sklepów.

Nurkowie nie używają akwalungu - wykorzystują jedynie najprostszy sprzęt, składający się z małego napędzanego silnikiem benzynowym kompresora, dostarczającego powietrze pod ciśnieniem do zbiornika rezerwowego, i dwa drugie stopnie automatu oddechowego na długich wężach (ok. 45 m), prowadzące wprost z łodzi do uprzęży założonej na klatkę piersiową i plecy nurka. Za każdym razem schodzi pod wodę dwóch nurków - każdy z nich asekuruje swojego partnera – wykorzystując podwójne węże jako linę bezpieczeństwa w nagłych przypadkach.

Ryby odławiane są delikatnymi siatkami o drobnych oczkach. Ich długość wynosi 10 m, szerokość 2 m a malawijscy nurkowie rozwinęli naprawdę zadziwiające umiejętności w zarzucaniu sieci na skalistym podłożu jeziora, na głębokości 20 - 25 m. Przy odławianiu ryb na takiej głębokości koniecznością jest także dekompresja (nie ma mowy, aby wyciągnąć je bezpośrednio na powierzchnię!). W tym celu ryby wyławia się długimi, trzymanymi w rękach siatkami i umieszcza w 50 litrowych, plastikowych, niebieskich beczkach, których otwory wejściowe owija się siatką. Beczki takie są stopniowo podnoszone przez dzień lub dłużej. W czasie odłowu nurkowie zwracają baczną uwagę, aby w ich sieci wpadło mniej więcej tyle samic, co samców. Ryby z jeziora Malawi są bowiem najczęściej sprzedawane jako pary.

Nurkowie pracować będą w szeregu różnych miejsc odłowu, pozostawiając połączone ze sobą beczki unoszące się swobodnie w wodzie, a kiedy wszystkie ryby zostaną już odłowione i poddane dekompresji, przenieść je trzeba będzie na łódź, gdzie aż do przybycia w odpowiednie miejsce postoju, zapewnia się im nieustającą podmianę wody.